Eerst kijken
Voor de eerste lijn op papier komt, bestudeert Harrie de foto: waar zit de gelijkenis, wat maakt dit gezicht dit gezicht?
Over Harrie
Als kind in Muiderberg zag Harrie een kunstenaar een boot op het IJsselmeer schilderen. Hij ging meteen naar huis, spijkerde wat plankjes in elkaar tot een ezel en begon zelf. Het is nooit meer opgehouden.
Harrie Visser (1945) werd opgeleid aan Academie Minerva en stond daarna veertig jaar voor de klas op de Statenschool in Emmen. Hij begon op zijn drieëntwintigste, naar eigen zeggen zonder ervaring, voor een klas jongens van zestien tot tweeëntwintig — en het werd een leven lang lesgeven met plezier: "Als ik drie leerlingen eruit heb gestuurd in mijn hele leven, is dat veel." Ook zijn leerlingen portretteerde hij; die tekeningen mochten mee naar huis. Eén van hen was zanger Bouke, inmiddels landelijk bekend om zijn Elvis-vertolkingen. Het contact bleef: voor de expositie Komaf (2018) zette Harrie hem op het doek — Bouke vermeldt het nog altijd op zijn eigen site.
Al die tijd bleef het portret zijn eerste liefde. Een gezicht vangen is iets anders dan een gezicht natekenen: het gaat om de blik, om de kleine trekken waaraan je iemand herkent, om het karakter achter de vorm. Dat is precies wat een portret zo persoonlijk maakt — en waarom een foto alleen het nooit helemaal vervangt.
Vandaag werkt Harrie vanuit zijn atelier in Emmen aan opdrachten voor particulieren. Bewust een beperkt aantal tegelijk, zodat elk portret de aandacht krijgt die het verdient.

Zelfportret
In zijn eigen woorden
Opgetekend uit een gesprek met Harrie, augustus 2026.
Dat je die karaktereigenschap van die persoon eruit haalt. Dat is het mooiste van een portret.
Het moet geen poppetje worden.
Er is geen één in de wereld die gelijk is.
Het blijft fantastisch mooi werk.
Een bijzonder project
Als initiatiefnemer en creatief leider bracht Harrie een groot gezamenlijk kunstwerk tot stand: een eigen versie van De Nachtwacht, gemaakt met tientallen vrijwilligers uit de regio.
Het is geen hoofdproduct van zijn atelier, maar wel tekenend voor hoe hij werkt: vakmanschap, geduld, en het vermogen om mensen mee te krijgen in iets dat groter is dan zijzelf.
Die inzet bleef niet onopgemerkt: met de projectgroep van de Nachtwacht werd Harrie genomineerd voor de Cultuurprijs van de gemeente Emmen, waar ze als tweede eindigden.
In de media: NOS · RTV Drenthe · Hart van Nederland (SBS6)

Van leeg doek tot voltooid werk
Ruim een jaar werk, tientallen handen. Blader door de foto's — klik op een foto om hem groot te bekijken.






In het atelier
Geen productielijn, maar één portret tegelijk — met de tijd die het nodig heeft.

Voor de eerste lijn op papier komt, bestudeert Harrie de foto: waar zit de gelijkenis, wat maakt dit gezicht dit gezicht?
Laag voor laag groeit het portret. Conté en potlood vragen geduld: je kunt weinig terugnemen, dus elke lijn telt.
Op het eind gaat het om millimeters — een schaduw onder de ogen, een streek meer in het haar. Daar zit de herkenning.
In beeld
Een kijkje bij zijn expositie in het gemeentehuis van Almere. Klik op de afbeelding om de video af te spelen.

De video speelt af via YouTube, pas nadat u klikt. Meer video's staan op Harries YouTube-kanaal.
Stuur vrijblijvend uw foto en uw idee. U hoort persoonlijk wat er mogelijk is.